poëzie

Wit

Zo’n zondag, stil en vol beweging, haast ruisloos, fris om tegen aan te leunen en mild sussend, met de geur van lichte koffie en hier en daar een wolkje vogels om achterna te gaan, mee rond te tollen tot ver weg naar ik weet niet waar en dan fijn cirkelend weer terug, mocht iemand bijvoorbeeld roepen dat het eten klaar staat of dat het alweer maandag… Lees verder Wit