Zeventien

Gunter,

Ik heb besloten om je geen lieve of liefste of beste te noemen, daar kennen we elkaar net iets te weinig goed voor, al zal je mij blijven fascineren, dat weet zelfs mijn kleine teen.

Ik was erg blij om de draad terug op te kunnen pikken, precies waar die was blijven liggen de vorige keer. Ik hou en zal altijd houden van verhalen, en je bent goed in verhalen. Wat mij nog het meest fascineert zijn verhalen met kleine onvolmaaktheden en kleine weerhaakjes. En zo ook dit: je hebt mij een aantal moeilijke vragen voorgeschoteld die ik al een week op mijn rug rondzeul.

Het was makkelijker geweest als je had gevraagd naar hoe ik was op mijn zesentwintigste, of op mijn twaalfde. Maar neen: je pikte er uitgerekend 17 uit, het jaar dat ik tot één van mijn meest intense jaren reken, middenin een vloedgolf die me het meest gevormd heeft tot op heden. Is “vormen” niet wat leraars horen te doen?

Tags:dromers, godsdienst, marie meeusen, opgroeien, zeventien

Addio, 2011

Ik schrijf normaalgezien geen balansen, maar Marie’s verslag - zij het triest – heeft me doen nadenken over hoe mijn eigen 2011 eruit zag. Ik vraag me immers elk jaar af hoe het komende jaar eruit zal zien, al te ongeduldig om even stil te staan bij wat er zoal aan de revue is gepasseerd in het afgelopen jaar.

Ik herinner me 2011 als een aaneenschakeling van toevalligheden waarin ik me liet meedrijven in de stroom  van evenementen, onder het motto “If you don’t know where you’re going, any road will get you there”. Ik woonde vorig jaar rond deze tijd in Rome en had – na maanden zoeken –  net een paar maanden trots mijn eerste job aangevat die een behoorlijke job was voor wat de Italiaanse arbeidsmarkt te bieden heeft. 2011 werd zo het jaar waarin ik omringd werd met ontzettend fijne nieuwe mensen, waarvan sommigen al gauw goeie vrienden werden. Zo werd het afgelopen jaar niet alleen de periode waarin Italië m’n tweede thuis werd, maar ook het begin van een tijd waarin ik op m’n eigen benen leerde staan, definitief het studeren vaarwel zei en begon aan een volgende etappe. Vaarwel studentenleven, vaarwel syllabi, vaarwel uitslapen, vaarwel lege CV’s.

Alles van waarde

Voor Marie Meeusen e.a.

Het is kerstperiode, en dus ben ik terug in België. Tien dagen om uit te blazen van de Catalaanse drukte en de heimwee, tien dagen om de sfeer van België na 9 maanden buitenland opnieuw op te snuiven en mijn vrije tijd door te brengen met vrienden en familie. Geen compromissen, enkel quality time. Typisch voor mijn terugkeer - behalve het lang uitslapen en rondstruinen in pyjama tot tegen de middag - is dat ik altijd zo snel mogelijk nog eens in mijn persoonlijke stad der steden wil geraken: Gent, de stad die ondanks mijn afwezigheid nog steeds als mijn thuisstad aanvoelt, de stad waarvan ik de straten en steegjes haast even goed ken als die van het piepklein gehucht waar ik ooit werd geboren, nu nog hoogstens een maand per jaar doorbreng.

Tags:alles van waarde is weerloos, kerstperiode, lucebert

Truman Capote (mini) collection

“Never love a wild thing, Mr. Bell,’ Holly advised him. ‘That was Doc’s mistake. He was always lugging home wild things. A hawk with a hurt wing. One time it was a full-grown bobcat with a broken leg. But you can’t give your heart to a wild thing: the more you do, the stronger they get. Until they’re strong enough to run into the woods. Or fly into a tree. Then a taller tree. Then the sky. That’s how you’ll end up, Mr. Bell. If you let yourself love a wild thing. You’ll end up looking at the sky.”

Tags:quotes, truman capote

Tumblr

Het is nog wat vroeg om het al aan te kondigen want het is er nog wat leegjes,
maar ik had al lang een Tumblr account dat ik nooit echt heb gebruikt en ik
heb veel zin om het vanaf nu wat meer te gebruiken om wat losse flarden mee
te delen – video’s, beelden en teksten die me inspireren. Zo kunnen jullie weer
wat meer doorklikken op een verveelde zondag. Dit blijft voorlopig wel mijn
uitvalsbasis voor eigen werk en tekst, al bevallen de mogelijkheden van Tumblr
me heel erg, wie weet voor later…

Hier, zo, issues&tissues op Tumblr.

Gruis

Tags:gruis, herfst

Zonder woorden..

…dan maar met muziek.

Tags:astor piazzolla, muziek, tango, woordeloos

Incubatietijd.

Tags:incubatie, stilte, woordeloos, writer's block

Ik ben nogal in de ban van quotes de laatste tijd (niet enkel omdat ik hou van goed gebalde, inspirerende uitspraken en ik intussen een hoop materiaal heb vergaard dat ik evengoed kan delen met wie het lezen wil, maar ook omdat het een snelle, goedkope manier is om de blog kunstmatig in leven te houden als ik geen tijd of inspiratie vind om te schrijven). Hier is er nog eentje.

Tags:chuck palahniuk, quotes

Dit stamelen van woordenbrij
over handen en armen, echo’s
van kolkende stormen in buik,
hoofd dat ervan zweten gaat
maar zich zelfs met geweld
in geen vorm laat dwingen,
enkel stomweg verder raast,
en niets of niemand die dit
alles kan doen zwijgen, of
zelfs maar laat ontzwellen.